نگاهي به اهداف آمريکا در نشست آناپوليس
کنفرانس آناپولیس در حالی در مریلند آمریکا به پایان رسید که ناظران سیاسی نتیجه موفقی را برای دست اندر کاران آن پیش بینی نمیکردند.
این نشست براساس آنچه که دستور کار کنفرانس اعلام شده بود ، حل مسئله فلسطین را در دستور کار نداشت بلکه با ادبیات جدید، قصد ایجاد امنیت برای اشغالگران قدس شریف و به رسمیت شناخته شدن رژیم صهیونیستی را تعقیب می کرد. نوشته زیر مروری گذرا به اهداف آمریکا و رژیم صهیونیستی از این نشست و پیامدهای آن برای فلسطینیان دارد:
-امنیت رژیم صهیونیستی
یکی از اهداف راهبردی این رژیم د رکلیه اجلاسهای صلح تامین امنیت است که این مسئله به زعم آنها تحقق نمییابد مگر اینکه با موضوع تروریسم برخورد شود . به نحوی که وزیر امورخارجه آمریکا اعلام نمود : "آمریکا در تلاش است تا با همکاری همه طرفهای ذیربط، پرونده بحران اسراییل و فلسطین را پایان داده تا هر چه سریعتر کشور مستقل فلسطین تشکیل شود. اما ایجاد سندی فراگیر و دربرگیرنده راهکار نهایی صلح همچنان راه درازی را در پیش دارد.طرف فلسطینی باید نسبت به تعهداتش در قبال حفظ امنیت و مبارزه با تروریسم پایبند باشد!"
بر اساس ادبیات مقامات تل آویو، تروریسم عنوانی است که به گروههای جهادی و مقاومت درسرزمینهای اشغالی اطلاق میگردد. تشکلهائی که سالهای طولانی است برای استیفای حقوق شهروندان فلسطینی تلاش مینمایند تا حقوق پایمال شده آنها تحقق یابد ، همواره با این اتهام روبرو بوده اند.
نگاهی به سابقه نشستهای سازش کارانهای که عموما توسط کاخ سفید کارگردانی شده و حد اکثر چهرههایی از حکام عرب در آن ایفای نقش کرده اند، نشان میدهد که چنین نشستهایی عموما به سود صهیونیستها برنامه ریزی شده و حاصل گفتگوها پذیرش تعهداتی از سوی طرف فلسطینی از جمله برخورد با آنچه آمریکایی وها و صهیونیستها تروریسم میخوانند، بوده است.
اولین پیامد چنین تعهداتی به خصوص از سوی سران مذاکرهکننده فلسطینی به جایگزینی منازعه فلسطینی - فلسطینی بانبرد فلسطینی- صهیونیستی منجر شده است که آنچه در ماههای اخیر در منازعات میان جنبشهای فتح و حماس شاهد بوده ایم، نمونه آن است .
یکی از مسائلی که تاکنون روند گفتگوها را بابن بست جدی مواجه نموده است ، موضوع بازگشت آوارگان فلسطینی میباشد. رژیم صهیونیستی با مسئله بازگشت آوارگان مشکل اساسی دارد. بازگشت آوارگان که قطعنامههای سازمان ملل متحد نیز بر آن تاکید میکنند، اسرائیل را که با هزینه گزاف مهاجران را از اکناف جهان گردآورده است و توانایی تامین امنیت آنها را ندارد با مشکل روبرو میکند.آوارگانی که سال هاست آرزوی بازگشت دارند و سختی آوارگی و زندگی در تنگناها را از چشم رژیم صهیونیستی میبینند.
چنانچه اویگدور لیبرمن وزیر امور راهبردی رژیم صهیونیستی اعلام کرد حزب متبوعش تنها در صورتی از عقد یک توافق نهایی با فلسطینیان حمایت میکند که این توافقنامه، انتقال شهروندان عرب ساکن فلسطین اشغالی به اراضی فلسطینی یا تبادل زمین با فلسطینیان را نیز شامل شود و به هیچ وجه با بازگشت فلسطینیان موافقت نخواهد کرد.
-ترمیم هیمنه شکست خورده رژیم صهیونیستی
رژیم صهیونیستی که در سال گذشته شکست سختی را از حزب الله متحمل شده است. حامیان این رژیم در تلاش هستند تا با برگزاری این نشست و اجلاسیه های مشابه آثار روحی و روانی شکست سال قبل را از بین ببرند.
کنفرانس آناپولیس، بیش از هرچیزی زاییده فضای پس از شکست رژیم اشغالگر قدس ازحزب الله لبنان به عنوان یک نیروی عربی در تابستان سال ۲۰۰۶است. شکستی که میتوانست و میتواند به اتحاد بین اعراب و افزایش اعتماد به نفس آنان علیه تل آویو بینجامد. در چنین شرایطی آمریکا با وعده حل و فصل موضوع فلسطین و احیانا وعده امتیازات بزرگ کنفرانسی را پیشنهاد کرد تا از ائتلاف اعراب علیه اسراییل ممانعت کرده و دولتهای حاکم بر کشورهای عربی را در کنار اسراییل نگهدارد.
-بهره برداری تبلیغاتی جمهوری خواهان
استفاده تبلیغاتی جمهوریخواهان آمریکا از این کنفرانس برای بالابردن محبوبیت حزب جمهوری خواه دربین مردم از دیگر اهدافی است که جرج بوش و تیم سیاست خارجیاش آن را دنبال میکنند. موفقیت احتمالی آمریکا در آناپولیس، هرچند هیچ دورنمایی بر آن متصور نیست، میتواند اعتبار سیاست خارجی آمریکا را به ویژه پس از شکستهای بزرگی که در باتلاق عراق متحمل شده است، تا اندازهای ترمیم نماید.
آمریکاییها همچنین تلاش خواهند نمود از این رهگذر توشه لازم برای گسترش دخالت هایشان در خاور میانه و به خصوص در لبنان بر دارند و بر شکستهای گذشته از جمله در طرحهای خاورمیانه جدید و خاورمیانه بزرگ و سیاست دوگانه یا طرح نقشه راه سرپوش بگذارند.
حزب حاکم در حالی انتخابات کنگره را به رقیب دمکراتش واگذار کرد که تبعات ناشی از شکست در سیاستهای خاورمیانهای آمریکا به ویژه پس از ۱۱ سپتامبر، این حزب را از متن به حاشیه راند و نتیجه پیروزی رقیب در انتخابات شد. اکنون در سال آینده انتخابات ریاست جمهوری با عملکرد جناح حاضر درکاخ سفید پیوند خورده است. به دیگر سخن بخشی از موفقیت و یا عدم موفقیت آنها در مسابقه انتخاباتی آتی به حرکتهای تبلیغاتی از این دست مربوط میشود، هرچند بعید به نظر میرسد، تیم جرج بوش قادر باشد با اقداماتی مانند اجتماع آناپولیس حیثیت مخدوش حزب جمهوری خواه را احیا نمایند.
- احیاء روند سازش
دست اندرکاران این نشست در تلاش هستند تا روند رو به موت به اصطلاح "صلح خاورمیانه" را که به دلیل افزون طلبیهای طرف اسرائیلی منجر به شکست شده است را از این طریق احیای نمایند. گفتوگوهائی که صرفا منافع یک طرف را تامین میکند. به قول پرفسور دان شیفتن، رئیس "مرکز پژوهشهای امنیت ملی" دانشگاه حیفا در مقالهای که به تاریخ ۲۳/۱۰/۲۰۰۷توسط روزنامه صهیونیستی هاآرتص منتشر کرد: "باید به کنفرانس آناپولیس به عنوان یک مسئله آمریکایی صهیونیستی نگاه کرد که هیچ ربطی به فلسطینی ها ندارد!" همانگونه که تاکنون روند سازش ، نگاه صهیونیستی محور به حل مناقشه موجود داشته است ، طبیعی به نظر میرسد که در ادامه همان اهداف از نشست آناپولیس نیز هیچ گونه عایدی نصیب فلسطینیها نشود .
- خطر تشدید اختلاف بین فلسطینیها
یکی دیگر از خطراتی که ممکن است، نشست سازش آناپولیس متوجه فلسطین نماید، تشدید اختلافات میان فلسطینی هاست. آمریکا و دیگر حامیان رژیم اشغالگر قدس، طی ماههای اخیر تلاش کردهاند از طریق حمایت بینالمللی و عربی از ابومازن رییس تشکیلات خودگردان فلسطین را، جریان اصیل مقاومت را به حاشیه برانند. این در حالی است که جریان مقاومت از پایگاه گستردهای در میان شهروندان فلسطینی برخوردار است .
دولت خودگردان به رهبری ابومازن، وارث سازشکاریهایی است که نتیجهای در خور به منظور احقاق حق فلسطینیان نداشته است، این دولت که در انتخابات اخیر در فلسطین اشغال شده به شدت از جریان مقاومت اسلامی، شکست خورد و رقیب مقاومتی آن توانست مشروعیت سیاسی خود را با مقبولیت گذشته همراه سازد ادامه حیات سیاسی خود را با مشکل مواجه میبیند، بنابراین درصدداست تا در این بحران با برگزاری گردهمایی از دولتهای عربی و غربی با به انزوا کشاندن حماس به حذف رقیب اقدام نماید.
اما آنچه بدیهی است، و صرف نظر از آنچه گردانندگان نشست خزان زده آناپولیس تحویل رسانهها و افکار عمومی جهان دهند، مردم فلسطین، همانگونه که از تظاهرات و انتقادات روزهای اخیر بر میآید، نسبت به گروهها و اشخاصی که بخواهند بر سر آرمانهای آنان معامله کنند بیتفاوت نخواهند ماند و به هر قیمتی از اهدافشان دفاع میکنند. کما اینکه عملکردگذشته آنها در این زمینه گواهی بر این مطلب میباشد.
حکومت خودگردان که روند سازش را بخوبی درک کرده است، میداند که از ابتدای تعاملات به اصطلاح صلح تاکنون طرف اسرائیلی به هیچ یک از تعهداتش پایبند نبوده و به نام روند صلح صرفا در پی ایجاد امنیت بیشتر برای صهیونیستها بودهاند بدون آنکه خواستهها ی طرف فلسطینی برآورده شود.
نمایندگان دولتهای عرب شرکتکننده در مهمانی آناپولیس نیز نمی توانند هیچ چشم انداز روشنی از تحقق خواست عمومی جهان اسلام و عرب برای آزادی فلسطین ترسیم نمایند. آنان نباید فراموش کنند که جاده سازش کج راههایست که جز به منزل مقصود آمریکا و اسرائیل ختم نمیشود و با روند جاری تنها رژیم اشغالگر قدس، به اهدافش برای برون رفت از بحران داخلی و بینالمللی نزدیک تر خواهد شد، هرچند تحقق چنین امری نیز با توجه به فضای موجود بسیار بعید به نظر میرسد.
ثبت کننده خبر: F.s
تعداد دفعات
مشاهده شده: 551
|
سایر مطالب
|
[نسخه متنی]
