قضیه کشتار جمعى و گسترده یهودیان را در جنگ جهانى دوم واقعیت بدانیم یا تحریف تاریخى. آنچه مهم است تبلیغات و مظلوم نمایى هایى است که بر پایه این ماجرا از سوى صهیونیسم صورت گرفته است. به عبارتى، مسأله اصلى در موضوع هولوکاست این نیست که آیا در جنگ جهانى دوم نسل کشى رقت بارى در مورد یهودیان صورت گرفته است یا نه.
واقعیت پیش روى ما در عصر کنونى، ذهنیت سازى و فعالیت هاى فرهنگى صهیونیسم بر مدار هولوکاست است. این رشته از رفتار صهیونیسم با کلید واژه اى به نام جنگ نرم قابل فهم و تحلیل است. «جنگ نرم» در پى از پاى درآوردن اندیشه و باور «جامعه هدف» نسبت به مفاهیم خاص است. در این وضع مخاطب مغلوب به محض شنیدن واژه هولوکاست آنچه را براى او تصویرشده تصدیق مى کند نه آنچه را خود به آن دست یافته است درحالى که مخاطب فعال یا پویا به نقد و جرح اندیشه هاى تحمیلى مى پردازد تا بهترین رادریابد.
با مثالى روشن مى توان به کارایى این روش (جنگ نرم) در القاى تلقین عقاید پى برد. در حالى که در نبردهاى مرسوم نظامى حکومت ها و ساختار هاى ظاهرى یک کشور مورد حمله قرار مى گیرند و سرنگون مى گردند، در رویکرد جنگ نرم سعى بر از بین بردن انسجام اجتماعى از راه سست کردن عقاید آن جامعه دارد. نمونه این نوع اتفاق را مى توان در تصویرسازى از جمهورى اسلامى ایران در رسانه هاى غربى و آمریکایى مشاهده کرد.
جعل هویت براى یهودیان:
از هولوکاست و تبلیغات آن به عنوان سمبل و نمادى براى تقویت ملى گرایى و وحدت یهودیان استفاده مى شود. «یهودا باور» یکى از متخصصان حامى هولوکاست دراین باره مى گوید: چه اصیل و چه به صورت ساختگى؛ چه مطابق حقایق تاریخى و چه مخالف آن، و چه با هدف همدلى و فهم وقایع تاریخى و چه با هدف یادبودهاى پوشالین پرزرق و برق در هر صورت، هولوکاست سمبلى حاکم از فرهنگ ما (غرب) شده است و پروفسور تیم کول مى گوید: «جریانى که در ابتدا بسیار آرام آغاز شد، اکنون به جایى رسیده است که کل فرهنگ غربى و بویژه فرهنگ یهودى از «هولوکاست» اشباع شده است. در حقیقت هولوکاست به حدى فرهنگ غربى را اشباع کرده است که فقط در متن اصلى قرار دارد و در بسیارى از پشت صحنه ها مخفى شده است. بسیارى از مهم ترین فیلم هاى معاصر در پى رنگ اصلى خود و یا به عنوان موضوعى جانبى شامل هولوکاست مى شوند.»
سران صهیونیسم از طریق افسانه هولوکاست به یهودیان چنین مى فهمانند که براى آن که گرفتار نفرت غیریهودیان نشوند باید با هم متحد شوند و پشت سر رژیم صهیونیستى به عنوان دولت یهود قرار گیرند.
جعل آیین و مناسک هولوکاست
خاخام میکائیل گولدبرگ از رهبران مذهبى نویسندگان یهودى دراین باره مى گوید: «براى بسیارى از یهودیان احترام و تقدس هولوکاست به یک مذهب جدید تبدیل شده است و مانند هر کلیساى متحد دیگرى، هولوکاست اصول مذهبى و ایمان و مناسک و مقدسات خاص خود را دارد».
گرمار رادولف درکتاب مشهور خود با عنوان درس هاى هولوکاست گزارش مى دهد که در حال حاضر در کشورهاى غربى چنان در مورد هولوکاست عمل مى شود که هولوکاست جنبه دینى و مذهبى پیدا کرده است. او معتقد است که اکنون موزه هاى هولوکاست به مکانى براى عبادت تبدیل شده اند.
بنابراین، چنان که از پروتکل رهبران یهود نیز پیداست در مذهب هولوکاست، رنج هاى ادعایى یهودیان در اردوگاه هاى نازیسم جایگاهى همسان و حتى برتر از رنج هاى مسیح در مذهب مسیحیت مى یابد.
ابزارهاى جنگ نرم صهیونیسم
۱ ـ صنعت فیلمسازى
۱ ـ ۱ شوآ
کلود لانزمان، فیلمساز یهودى فرانسوى، موفق به دریافت کمک مالى ۸۵۰۰۰۰دلارى از دولت اسرائیل در سال ۱۹۷۷ شد تا با استفاده از آن مستندى در رابطه با هولوکاست بسازد که هدف آن در اصل متقاعدکردن افراد بدبین (نسبت به این واقعه) در دوره اى از زمان بودکه نهضت تجدیدنظر خواهى دل مشغولى گروهى از مردم بود. متعاقباً مبالغ دیگرى نیز از طرف دولت فرانسه و مؤسسات خصوصى به وى داده شد. این فیلم در سال ،۱۹۸۵ یعنى هشت سال بعد به پایان رسید. شوآ فیلمى طولانى به مدت ۹۱ ساعت و بیست دقیقه شامل مصاحبه هاى ضبط شده لانزمان با افرادى است که ادعا مى کنند شاهد انواع بى رحمى ها در تعقیب یهودیان از سوى حزب سوسیالیسم ملى (نازى) بوده اند. علاوه بر حجم و کمیت مصاحبه هاى لانزمان تکنیک هاى تلقینى او موجب مى شود تماشاگران احساس کنند که آنچه مى بینند دلیل بسیار محکمى بر ادعاهاى فیلم است؛ موضوعى که در اصل واقعیت ندارد. لانزمان، سرمست از ترفندهاى هنرى خود در ربودن ذهن مخاطبان، در مصاحبه اى با نیویورک تایمز شرح مى دهد که چگونه یکى از تماشاگران فیلم دقیقاً در تله ذهنى او افتاده است:«مردى بعد از دیدن فیلم براى من نامه نوشت و گفت این نخستین بار بودکه صداى گریه نوزادى را درون اتاق گاز مى شنید. دلیل این امر شاید این بود که قوه تخیل او براى نخستین بار به کار افتاده بود.»
فهرست شیندلر:
فیلم فهرست شیندلر در سال ۱۹۹۳ و به کارگردانى استیون اسپیلبرگ پول سازترین کارگردان یهودى هالیوود ساخته شد. این فیلم،ماجراى نجات ۱۱۰۰ یهودى از مرگ به دست کارخانه دارى عیاش به نام اسکار شیندلر است. فیلم که براساس کتاب توماس کنلى ساخته شده، داستان یک آلمانى خوب و نمونه را روایت مى کند. اسکار شیندلر، کاسب کار خوشگذرانى است که به تأسیس یک کارخانه فلزکارى و بیگارى کشیدن از بردگان یهودى، ابتدا، کالاهاى فلزى و سپس لوله توپ، براى ارتش آلمان در حال جنگ قالب ریزى مى کند. هدف اولیه او، کسب ثروت است و با استفاده از کارگران یهودى و نپرداختن دستمزد به آنها، خیلى زود به هدف خود نیز مى رسد. شیندلر در طول فیلم، به تدریج از یک فرصت طلب کم و بیش بى اعتنا، به نمونه اى پرشور از زیرکى و نیرنگ بازى با نازى ها تبدیل مى شود تا کارگرانش را از چنگال مرگ در آشویتس نجات دهد.
فهرست شنیدلر در واقع در اثبات مظلومیت یهود از دیدگاه صهیونیسم موفق عمل کرد.
در این فیلم سه ساعته، اسپیلرگ پاسخ نهایى را به انکارکنندگان هولوکاست مى دهد و در داستان بلند فیلم، سیاست کلى نابودسازى یهودیان اروپا را به جز چند دقیقه آخر فیلم نادیده مى گیرد.
بدیهى است که فهرست شیندلر مورد استقبال قرار گیرد، امانه به دلیل هنرمندانه بودن، بلکه به دلیل محتوا و پیام سیاسى که دارد. اسپیلبرگ به سبب شهرتى که دارد، توانسته خود را به عنوان نگهبان هولوکاست معرفى نماید اما رویدادها نشان داده که هر چه ابعاد بیشترى از اسطوره هولوکاست روشن مى شود افراد بیشترى درباره آن سؤال مى کنند ؛ سؤالاتى که نه اسپیلبرگ و نه فیلم وى مى توانند پاسخ دهند.
پیانیست
این فیلم به ظاهر براساس خاطرات فردى به نام ولادیسلاو اشپیلمن و به کارگردانى رومن پولانسکى در ۲۰۰۲ ساخته شد و در همان سال نخل طلاى کن را از آن خود کرد. اشپیلمن که در لهستان متولد شده بود در دوران جوانى به موسیقى علاقه مند مى شود و رفته رفته به رادیو لهستان راه پیدا مى کند. در این هنگام است که لهستان مورد حمله نازى ها قرار مى گیرد و ساختمان رادیو لهستان تخریب مى شود. این سکانس ابتدایى فیلم پیانیست نیز هست که یادآور سال ۱۹۳۹ مى شود. او در ۱۹۴۵ خاطرات خود را در کتاب مرگ یک شهر به چاپ مى رساند که دستگاه کمونیستى وقت از انتشار آن جلوگیرى مى کند. پس از فراز و نشیب زیاد در نهایت او کتاب خود را در ۱۹۹۸ به چاپ مى رساند.
( The Pianist : The extraordinary true
(story of one mans survival in Warsaw
که با استقبال گسترده در میان لهستانى ها و فرانسوى ها مواجه شد. جایزه کنگره ادبى یهود هم به او تعلق مى گیرد تا اسطوره ادبى یهودى، یعنى اشپیلبرگ موفق شود در راستاى منافع جهانى صهیونیسم حرکت کند. در سال ۲۰۰۰ رومن پولانسکى وقتى کتاب او را مى خواند به دلیل آن که او نیز اهل لهستان بوده خاطرات کودکى خود را زنده شده مى یابد و سعى مى کند که با همان عنوان کتاب منتشر شده اشپیلبرگ، یعنى پیانیست فیلمى را آماده کند.
فیلم پیانیست از آنجا که برخلاف فیلم هاى مرتبط با هولوکاست از فضایى هنرى نیز بهره مى برد رویکردى تازه را براى جلب مخاطبان به کار گرفت. ماقبل از آن یهودى تاجر یا یهودى کارگر را دیده بودیم اما یهودى پیانیست یک تازگى هنرى دارد. آرى در سراسر این فیلم خشونت نازى ها نسبت به یهودیان به تصویر کشیده مى شود و حتى در قسمتى از این فیلم پدر اشپیلبرگ به اعضاى خانواده خویش مى گوید که تقصیر یهودیان آمریکاست که یهودیان لهستان در چنین وضعى به سر مى برند. اگر یهودیان آمریکا دولت را مجبور به حمایت از یهودیان در سراسر جهان بکنند، وضع بهتر از این خواهد بود.
موزه ها:
موزه در زمره ابزارهاى مؤثر فرهنگى براى پذیرش اسطوره اى که محافل صهیونیستى آن را خلق کرده اند مى باشد. بسیارى از اردوگاه هایى که محل کشتارهاى ساختگى بودند، امروزه به موزه تبدیل شده اند. همچنین برخى کشورها، موزه هایى مشابه برپا کرده اند مانند اسرائیل و آمریکا. هدف از ایجاد این موزه ها، زنده نگه داشتن یاد و خاطره قربانیان و جنایت هاى انجام گرفته است.
تأسیس سازمان ها و مراکز متعدد به منظور احیاى اسطوره و صیانت از دستاوردهاى آن همچون مراکز سیمون وایزانتال، لیکرا، بنیاد آنه فرانک.
از اواخر دهه ۷۰ در برخى از کشورهاى غربى مراکز، مؤسسات و نهادهایى یهودى در ارتباط با اسطوره هولوکاست شروع به فعالیت کردند. این مراکز متناسب با اهداف تأسیس خود همه یا برخى از محورهاى زیر را کانون توجه فعالیت هاى خود قرار داده اند:
جمع آورى آرشیو و نگهدارى اسناد و مدارک مربوط به کشتار یهودیان تنظیم و تدوین برداشت رسمى از اسطوره هولوکاست صیانت از اسطوره و پاسخگویى به شبهات مربوط به آن آموزش هولوکاست در محافل دانشگاهى ومراکز آموزشى غنا بخشیدن به ادبیات اسطوره با چاپ و انتشار کتاب انجام تحقیقات پژوهشى و علمى براى اثبات ابعاد مختلف اسطوره به مثابه گروه فشار عمل کردن براى دفاع و تأمین منافع کشور اسرائیل مقابله با انکارکنندگان هولوکاست و تحت تعقیب قضایى قرار دادن آنها
اعلام روز یادبود و توافق در مورد آن در کشورهاى مختلف بویژه در اروپا و آمریکا
چاپ و انتشار خاطرات شاهدان و بازماندگان اردوگاه ها به زبان هاى مختلف و توزیع آن در سطح وسیع در سراسر جهان .
سازندگان هولوکاست با به کارگیرى ابزارهاى فرهنگى به دنبال تأمین سه هدف بوده اند:
احیاى اسطوره - صیانت از اسطوره - تجارى ساختن اسطوره در نهایت امروزه کم نیستند افرادى از قشر عوام جامعه که تحت تأثیر تبلیغات صهیونیسم قرار نگیرند یا در معرض اتفاقات اسطوره هولوکاست نباشند. از همین رو هوشیارى در برابراین جریان یک وظیفه اعتقادى و انسانى است، بویژه براى نسلى که از دامنه تحریفات تاریخى صهیونیسم آگاهى دارند. بى تردید بنیانگذار انقلاب با علم به این بخش از سیطره فرهنگى، حضور این رژیم را چون غده اى در فرهنگ و سیاست منطقه مى دید و ایستادن در برابر آن را والاترین وظیفه برمى شمر
[نسخه متنی]
